Connect
To Top

ΟΙ ΑΓΡΑΦΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΑΙΘΟΥΣΑΣ!

Είναι οι τύποι που μας “σπάνε” τα νεύρα στον κινηματογράφος. Σίγουρα θα τους αναγνωρίσετε… Γράφει ο Τάσος Τάτσης!

Καθώς ο περισσότερος κόσμος πλέον δεν πάει ούτε μία φορά το μήνα σινεμά, αντιλαμβάνεται κυρίως ως κινηματογράφο το home entertainment. Εισερχόμενος στην αίθουσα, υποσυνείδητα πιστεύει πως βρίσκεται ακόμα στο σαλόνι του σπιτιού του. Θα μιλήσει στο κινητό σαν να μην τρέχει τίποτα, θα απευθύνεται στην οθόνη, θα αναλύει διαρκώς με το διπλανό τις θεωρίες του ως προς την εξέλιξη του έργου. Ευτυχώς που δεν παίρνει και τηλέφωνο σε κάποιο ταχυφαγείο για παράδοση μέσα στο σινεμά. Μήπως να προσπαθούσαμε να αποτρέψουμε αυτά τα περιστατικά, ώστε να μετατραπεί ο κινηματογράφος στη μυσταγωγική εμπειρία που θα έπρεπε να είναι αντί να προτιμάει ο κόσμος να κάθεται στο σπίτι του; Φυσικά απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υποχωρήσει σε λογικά επίπεδα και η τιμή των εισιτηρίου, που αποτελεί έναν από τους κυριότερους αποτρεπτικούς παράγοντες – αν όχι τον κυριότερο – από το να πηγαίνουμε σινεμά μία ή περισσότερες φορές τη βδομάδα.

Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι δεν διακατέχονται από το συναίσθημα της μαγείας ούτε και θεωρούν μυσταγωγική την εμπειρία του κινηματογράφου, και είναι κατανοητό αφού δεν μπορούμε να είμαστε όλοι ίδιοι. Από εκεί και πέρα, όμως, υπάρχουν και πολλοί άνθρωποι που βλέπουν το σινεμά κάτι σαν καφενείο ή δημόσιο χώρο συνεστίασης και ανταλλαγής απόψεων ή απλώς αδιαφορούν αν καταστρέψουν τη δική σου προβολή. Όλοι εκείνοι οι θεατές που είχαν τη φαεινή ιδέα (και εμείς τη μεγάλη ατυχία) να βρίσκονται στην ίδια αίθουσα με εμάς τους υπόλοιπους, αλλά στην πραγματικότητα δε μπορούν να δουν ταινία χωρίς να ενοχλούν. Δεν το γνωρίζουν, αλλά πραγματικά αδυνατούν να συνυπάρξουν με όλους τους υπόλοιπους θεατές σε μια κινηματογραφική αίθουσα.

Είναι θέμα (μη) προσαρμοστικότητας στους βασικούς κανόνες ευγένειας και καλής συμπεριφοράς όταν π.χ. σηκώνεις το κινητό σου και μιλάς δυνατά στη μέση της ταινίας, σαν να σου ανήκει η αίθουσα ή σαν να βρίσκεσαι στο καθιστικό του σπιτιού σου. Δε σχετίζεται με το αν έχεις δει αρκετό κινηματογράφο στη ζωή σου. Εάν έχεις μάθει να μπαίνεις στην αίθουσα και να κάνεις ότι γουστάρεις, θα παραμείνεις απαράδεκτος όσες ταινίες και αν πας να δεις. Με αυτή την αφορμή λοιπόν θα προσπαθήσουμε να κατηγοριοποιήσουμε αυτούς τους τύπους «θεατών» και να προτείνουμε τα κατάλληλα μέτρα προφύλαξης από αυτούς, να καταγράψουμε τα «πρέπει», τα «δεν πρέπει» και τους άγραφους κανόνες της κινηματογραφικής αίθουσας που πρέπει να τηρούνται από όλους μας ώστε να απολαύσουμε στο μέγιστο την εμπειρία μιας κινηματογραφικής προβολής.

Ο αργοπορημένος

Ξέρεις τι είναι ωραίο; Να παρακολουθείς επιτέλους μία ταινία που περίμενες να δεις μήνες, ίσως και χρόνια. Ξέρεις τι δεν είναι ωραίο; Να βλέπεις αυτήν την ταινία με κάποιους όρθιους να σου κόβουν τη μισή οθόνη. Είναι λάθος να επιτρέπεται στον κόσμο να μπαίνει μετά την έναρξη των πρώτων trailers ή ακόμα χειρότερα, στην αρχή της ταινίας. Αν θέλεις να δεις μία ταινία στο σινεμά, να υπολογίζεις να είσαι τουλάχιστον ένα τέταρτο νωρίτερα από την προκαθορισμένη ώρα προβολής εκεί, υπολογίζοντας την κίνηση και τις καιρικές συνθήκες. Η καθυστέρηση δείχνει ασέβεια στα υπόλοιπα άτομα της αίθουσας. Δεν είναι μόνο το θέμα του να μην τρέχεις πανικόβλητος τελευταία στιγμή. Είναι πολύ ενοχλητικό το να έρχεσαι 10 λεπτά μετά την έναρξη του φιλμ και να σηκώνεις μία ολόκληρη σειρά για να καθίσεις. Αν μάλιστα οι θέσεις δεν είναι αριθμημένες και παρότι έρχεσαι αργά, θες να κάτσεις και στην καλή θέση, ε είσαι απαράδεκτος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο αργοπορημένος θα έρθει ακόμη πιο αργά, θα βολέψει όρθιος όλη του την προίκα, θα βγάλει με το πάσο του μπουφάν μπροστά μας, όσο εμείς μάταια προσπαθούμε να παρακολουθήσουμε την ταινία. Είναι εξοργιστικό όταν ο άλλος, όχι απλά σε εμποδίζει να δεις την ταινία, αλλά έχει και το θράσος να σου ζητάει να «κάνεις πιο μέσα». Όχι δεν θα κάνω πιο μέσα, να κάτσεις στο διάδρομο τέτοια ώρα που ήρθες…

Τα παιδιά

Ποτέ δεν φέρνουμε παιδιά στο σινεμά όταν πρόκειται για ταινία που δεν αφορά το ηλικιακό τους εύρος. Ο κανονισμός των κινηματογράφων ορίζει ότι κανένα παιδί κάτω από το επιτρεπόμενο όριο δεν μπορεί να παρακολουθήσει μία ταινία παρά μόνο αν συνοδεύεται από έναν γονέα ή κηδεμόνα. Τα παιδιά θα έπρεπε να βλέπουν μόνο τις ταινίες που αρμόζουν στις ηλικίες τους. Δεν είναι τυχαίο που υπάρχει rating στις ταινίες ανάλογα με τις ηλικίες που μπορούν να τις παρακολουθήσουν. Όταν λοιπόν φέρνουμε ένα παιδί σε μια ταινία για ενήλικες, λογικό είναι να βαρεθεί και να δυσανασχετήσει, γκρινιάζοντας ή μιλώντας δυνατά, με αποτέλεσμα να ενοχλούνται οι υπόλοιποι θεατές που δεν φταίνε σε τίποτα.

Αυτοί που συζητάνε συνεχώς και δυνατά

Τα να ανταλλάξεις μία κουβέντα με τον διπλανό ή την διπλανή σου είναι λογικό ως ένα σημείο. Όμως, όταν πιάνετε ολόκληρη κουβέντα και ξεφεύγετε από τα όρια του σχολιασμού της ταινίας (που μέχρι κι αυτός πρέπει κάπου να σταματάει), υπάρχει μία καλύτερη λύση. Πηγαίνετε σε ένα cafe μετά το τέλος της ταινίας και μιλήστε για ώρες επί παντός επιστητού. Τι φταίνε οι διπλανοί σας να τους χαλάτε την προβολή της ταινίας για την οποία πλήρωσαν κιόλας, όπως κι εσείς; Στο σινεμά πάμε για ένα πολύ συγκεκριμένο σκοπό, ο οποίος είναι να παρακολουθήσουμε την ταινία που μας ενδιαφέρει. Δεν πάμε ούτε για να πιάσουμε ψιλή κουβέντα καθ ‘όλη τη διάρκεια της ταινίας ούτε για να αναλύσουμε διεξοδικά διάφορα φιλοσοφικά και δημοσιονομικά θέματα της επικαιρότητας. Αυτό μπορεί να περιμένει για 2 ώρες, όσο δηλαδή διαρκεί και μια ταινία, δε νομίζετε;

 

 

Αυτοί που είναι καρφωμένοι στο κινητό τους

Παλιότερα, οι κινηματογράφοι μας παρότρυναν να απενεργοποιούμε τα κινητά μας. Πλέον, απλά συμβιβάζονται στο να μας συμβουλεύουν να τα βάζουμε στο αθόρυβο. Κάποιοι βέβαια δεν δίνουν καμία σημασία στις οδηγίες και κάνουν κανονική χρήση του κινητού τους. Ποιοί είναι αυτοί; Σας ξέρουμε… έναν-έναν!

  • Εκείνος που παρακολουθεί συνεχώς τη ροή των ενημερώσεων του σε Facebook, Twitter και λοιπά κοινωνικά δίκτυα. Αν βαρέθηκες με την ταινία απλά φύγε, έτσι κι αλλιώς χαμένα πήγαν τα λεφτά σου. Αν έχεις πάλι ως δικαιολογία το «ήρθα για την παρέα», τότε θα πρέπει να σεβαστείς τους κανονισμούς της αίθουσας και τους υπόλοιπους θεατές και να αφήσεις το κινητό στην τσέπη. Μπορεί να μην κάνεις θόρυβο, όμως το φως του κινητού, το οποίο δεν έχεις καν την αξιοπρέπεια να χαμηλώσεις, προκαλεί οπτική ενόχληση και αποσυντονίζει τους γύρω σου. Ακόμα κι αν κοιτάς την ώρα από το κινητό σου μέσα σε σκοτεινή αίθουσα, έχει ανάλογο αποτέλεσμα με το δυνατό φως που εκπέμπει το ξίφος των οιωνών στο Thundercats ή ο προβολέας με το σήμα του Batman με τον οποίον τον καλούν όποτε παραστεί ανάγκη!
  • Εκείνος που μιλάει στο τηλέφωνο. Από το «έλα είμαι σινεμά θα σε πάρω μετά» μέχρι και τη συζήτηση που ανταλλάσσετε επί τουλάχιστον 2 λεπτά, μέχρι να σας πει κάποιος να σταματήσετε, όλο αυτό το κομμάτι είναι τελείως λάθος. Όλα λάθος, όλα! Θες να μιλήσεις με την ησυχία σου και να μην προσβάλλεις τον δημιουργό που ξόδεψε σχεδόν ένα χρόνο για να σου προσφέρει μία ταινία; Κάτσε σπιτάκι σου τότε ή βγες από την αίθουσα και μίλα με την ησυχία σου στο φουαγιέ και όταν θα θελήσεις να ξαναμπείς, κάντο με τη μεγαλύτερη δυνατή διακριτικότητα για να μην ενοχλήσεις τους υπόλοιπους.
  • Εκείνος που δεν θα βάλει το κινητό στο αθόρυβο: Όχι μόνο δεν θα τσακιστεί να το σηκώσει αλλά δεν θα βιαστεί καν να το βρει μέσα στο μπουφάν/τσάντα με αποτέλεσμα να ακούγεται συνεχώς το ringtone σε όλη την αίθουσα και η μόνη μας επιλογή είναι να το χορέψουμε. Μπορείς να μιλήσεις αργότερα με την κοπέλα/φίλο/γονέα σου, κάνε υπομονή για τις 2 ώρες που διαρκεί η ταινία. Δε μπορείς; Περιμένεις σημαντική κλήση; Ε ΜΗΝ ΠΑΣ ΣΙΝΕΜΑ ΤΟΤΕ!

 

Αυτοί που τρώνε μέσα στο σινεμά

Ίσως πρόκειται για την χειρότερη – ευρέως διαδεδομένη στις κινηματογραφικές αίθουσες – συνήθεια, η οποία κακώς έχει επιτραπεί από τους κινηματογράφους και αυτό καθαρά για λόγους κέρδους. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να ακούς τους διπλανούς σου ή ακόμα και το μισό σινεμά να μασουλάει μανιωδώς pop corn και πατατάκια ενώ εσύ προσπαθείς μάταια να επικεντρωθείς στην ταινία για την οποία πήγες στο σινεμά. Κάποιοι μάλιστα κουβαλάνε ολόκληρους κουβάδες σφουγγαρίσματος με pop corn και συσκευασίες κιλού με πατατάκια, για να μην σχολιάσω τα λιωμένα τυριά και τα διάφορα dips που τα συνοδεύουν, με αποτέλεσμα να «ευωδιάζει» ολόκληρη η αίθουσα από το καμένο βούτυρο και το λιωμένο cheddar. Μασουλάνε με ανοιχτό το στόμα, ανακατεύουν 10 φορές με το χέρι τον κουβά με τα pop corn μέχρι να διαλέξουν με ποιά θα μπουκωθούν, κάνουν θόρυβο δεκάδων ντεσιμπέλ θέτοντας επανειλημμένως το χέρι τους μέσα στο σακουλάκι των πατατακίων και γενικώς καταβροχθίζουν ότι μπορεί να φαγωθεί, σαν να μην υπάρχει αύριο. Άλλοι πάλι, πάνε ένα επίπεδο παρακάτω. Κουβαλάνε από burgers και σάντουιτς μέχρι γύρους και hot dog με τις μουστάρδες, τα λάδια και τις σάλτσες να στάζουν πάνω τους. Και αυτομάτως τρία ερωτήματα γεννιούνται στο μυαλό όλων εμάς των υπόλοιπων θεατών: α) Από πότε έχουν να φάνε οι καημένοι; β) Που τους είχαν κλειδωμένους για βδομάδες και γιατί τους είχαν στερήσει την τροφή; γ) Πως μπέρδεψαν την κινηματογραφική αίθουσα με τη γειτονική χασαποταβέρνα, την καντίνα με το βρώμικο ή την πιτσαρία στην οποία έπρεπε κανονικά να πάνε, προκειμένου να δαμάσουν την ακόρεστη πείνα τους;

Δεν είναι πρέπον να τρώμε μέσα στο σινεμά γιατί πολύ απλά δεν είναι το καθιστικό του σπιτιού μας, όπου μπορούμε να παραγγείλουμε πίτσες ή σουβλάκια και να μην ενοχλήσουμε κανέναν με τις μυρωδιές. Το καλύτερο είναι να τρώμε πριν ή μετά την προβολή της ταινίας και είμαι σίγουρος ότι όλοι μπορούμε να κάνουμε υπομονή για 2-3 ώρες, ανάλογα με τη διάρκεια της. Ναι το ξέρω, είναι άκρως δελεαστικά τα pop corn, τα nachos, οι πίτσες και τα διάφορα κουφετάκια σοκολάτας που πουλάνε τα κυλικεία των κινηματογράφων αλλά για το καλό όλων μας αντισταθείτε στον πειρασμό και δείξτε αυτοσυγκράτηση. Υπάρχουμε κι εμείς που όχι απλά δεν καταναλώνουμε οποιοδήποτε τρόφιμο στη διάρκεια της προβολής (καθώς το θεωρούμε μέγιστη ιεροσυλία) αλλά με το ζόρι λειτουργεί το αναπνευστικό και καρδιοαγγειακό μας σύστημα (βλέπε μυσταγωγική εμπειρία) και η παρέα μας έχει επιφορτιστεί με το να ελέγχει κάθε τόσο το σφυγμό μας για να δει αν ζούμε.

 

Αυτός που ζει για να κάνει spoiler

Έχει ξαναδεί την ταινία και πάει να την παρακολουθήσει για άλλη μια φορά με την παρέα του. Δεν έχει τελειώσει το πρώτο εικοσάλεπτο, όμως εσύ ξέρεις ποιός χαρακτήρας θα πεθάνει στο τέλος. «Να δεις που θα τη σκοτώσει». «Διάβασα το βιβλίο, περίμενε να δεις πώς θα του ανακοινώσει ότι πεθαίνει». «Αφού στο τέλος χωρίζουν, το ξέρουμε». Ε εμείς δεν το ξέρουμε, και πληρώσαμε για να το δούμε! Από τα χειρότερα είδη θεατών που θα συναντήσεις σε κινηματογραφική αίθουσα που βρίσκουν ικανοποίηση στο να καταστρέφουν το τέλος της ταινίας για τους άλλους. Μείνε μακριά τους, ειδικά αν πρόκειται για ταινία που περιμένεις ανυπόμονα να δεις για μήνες. Αν πάλι δε μπορείς να τους αποφύγεις – ίσως επειδή είστε στην ίδια παρέα – ζήτησε τους να σου δώσουν  το αντίτιμο του εισιτηρίου σου, μιας και σου κατέστρεψαν την ταινία. Δε νομίζω να το ξανακάνουν δεύτερη φορά…

Το ασυγκράτητο ζευγάρι

Δεν υπάρχει πρόβλημα με ένα ζευγάρι που φιλιέται δημοσίως. Δεν αντέχονται όμως αυτά τα ζευγαράκια, που θεωρούν ότι επειδή η αίθουσα είναι σκοτεινή, δεν βλέπει κανείς ότι έχουν ξεκουμπώσει τα μισά τους ρούχα και ότι τα χέρια τους κόβουν βόλτες μέσα από αυτά. Αυτά που αρχίζουν να χαϊδεύονται, να φιλιούνται με πάθος και σταδιακά φτάνουν ένα βήμα πριν την τεκνοποίηση, αν δε τους διακόψει κάποιος για να διαμαρτυρηθεί. Το να δώσεις ένα φιλί μέσα στην αίθουσα, ακόμη και να κρατιέσαι χέρι-χέρι ή έστω να είσαι αγκαλιά, είναι δεκτό και λογικό. Το να καβαλάς τον άλλον μέσα στο σινεμά ενώ όλοι οι άλλοι προσπαθούν να παρακολουθήσουν ταινία, είναι απαράδεκτο και παράλογο εκτός κι αν έχεις πάει να δεις με το έτερον ήμισυ στο σινεμά κάποια ταινία ερωτικού ή πορνογραφικού περιεχομένου. Γλύτωσε μας λοιπόν από το δωρεάν οφθαλμόλουτρο και προτίμησε «την Παπαρήγα την καλή» στην ατμόσφαιρα του σπιτιού σου.Get a room already….

Αυτός που κλωτσάει το κάθισμα σου

Δεν είναι ξεκάθαρο αν αυτό γίνεται γιατί ο πισινός σου (κυριολεκτικά και μεταφορικά) δεν γουστάρει τη φάτσα σου ή γιατί απλά δεν έχει στοιχειώδεις τρόπους συμπεριφοράς. Θεωρείται αυτονόητο το ότι ΔΕΝ πρέπει να κλωτσάς τη  μπροστινή θέση σου, ακόμα και αν δεν το κάνεις επίτηδες αλλά από νευρικότητα. Πέραν του ότι είναι απόλυτα προσβλητικό, είναι και πέρα ως πέρα ενοχλητικό. Όποιος από εσάς το κάνει, σταματήστε το ΤΩΡΑ. Είναι ότι χειρότερο για τον μπροστινό σας που προσπαθεί να δει την ταινία. Αλλιώς, μετά το τέλος της ταινίας θα σας δέσουμε στη θέση σας και θα περνάει ένας-ένας θεατής να κλωτσάει το πίσω μέρος της θέσης σας ως παραδειγματισμό. Αφού πρώτα σας αλείψουμε με πούπουλα. Και με πίσσα. Και σας βάλουμε να φάτε πίτσα με ανανά. Πολύ σκληρό αυτό το τελευταίο, το ξέρω.

 

Αυτοί που αδιαφορούν για τους πίσω τους

Αν είσαι πολύ ψηλός, δεν χρειάζεται να αποκλείσεις τους δύσμοιρους που κάθονται στην πίσω σειρά. Κάτσε όσο μπορείς πίσω ή στις ακριανές θέσεις και στα πλάγια. Επειδή δεν υπάρχει όριο ύψους και μπορούν όλοι οι άνθρωποι να πάνε σινεμά, ζητάμε θερμά το σεβασμό των μπροστινών μας. Δε βλέπουμε όταν κουνιέστε συνέχεια. Βρείτε τη θέση που θέλετε και σας βολεύει ώστε να βρούμε κι εμείς την θέση εκείνη που μας διευκολύνει για να δούμε κι οι δύο την ταινία. Όλοι ρίχνουμε νερό στο κρασί μας και καθόμαστε όσο πιο χαμηλά μπορούμε, εφόσον χρειάζεται φυσικά.

Οι «άνετοι» και αυτοί που δε ξέρουν τι ταινία βλέπουν

Όταν πας να δεις π.χ. ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ, μη γελάς κάθε 5 λεπτά γιατί «εμένα δε με τρομάζουν καθόλου αυτά, γελάω». Το ξέρουμε πως κατά βάθος φοβάσαι και προσπαθείς να μας αποδείξεις το αντίθετο, κάνοντας τον άνετο. Επίσης θυμήσου ότι οι υπόλοιποι θεατές θέλουν να απολαύσουν την ταινία και να βυθιστούν μέσα στην ατμόσφαιρα αυτή. Αν εσύ γελάς ή κάνεις συνεχώς ερωτήσεις σχετικά με αυτό που βλέπεις, μόλις έχεις καταστρέψει την ταινία για τους υπόλοιπους. Ενημερώσου πριν πας στο σινεμά για το τι θα δεις και άσε τις όποιες ερωτήσεις για το τέλος.

Αυτοί με τις μαντικές ικανότητες/κληρονομικό χάρισμα

Κατανοούμε ότι τα έχεις καταλάβει όλα από το πρώτο λεπτό και ξέρεις ποιος είναι ο δολοφόνος, αν θα τα βρουν στο τέλος οι 2 πρωταγωνιστές ή αν θα πεθάνει ο Sean Bean (καλά αυτό το ξέρουμε όλοι). Απλά δε θέλουμε να τα ακούσουμε πριν τα δούμε και ούτε μας ενδιαφέρουν οι χρησμοί σου. Ουδείς συμπαθεί τους ξερόλες, αυτό ισχύει τόσο στη ζωή όσο και στην αίθουσα του σινεμά. Αν όντως έχεις κληρονομικό χάρισμα, πες μας τους αριθμούς του Τζόκερ. Τι, δε μπορείς; Δεν τους ξέρεις; Το δολοφόνο όμως υποτίθεται ότι τον ήξερες και μας το τόνιζες συνεχώς για να σου πούμε μπράβο στο τέλος της ταινίας. Τι κρίμα για σένα που τελικά αποδείχτηκε άλλος ή που έζησε ως το τέλος ο Sean Bean. Ήμαρτον με τις… «Πυθίες»

Αυτοί που πάνε συνεχώς τουαλέτα κατά τη διάρκεια της ταινίας

Αν έχεις πιεί 3 λίτρα νερό και 2 καφέδες πριν μπεις στην αίθουσα, οι πιθανότητες ότι θα σε καλέσει η φύση σε κάποια στιγμή της ταινίας, είναι κάτι παραπάνω από 100%. Αντί λοιπόν να περάσεις μπροστά από όλους στην καλύτερη σκηνή του έργου, μπορείς απλά να έχεις προνοήσει να πας τουαλέτα πριν μπεις στην αίθουσα. Ή αν ξέρεις πως πας συχνά στην τουαλέτα και δε μπορείς να κάνεις αλλιώς, απλά διάλεξε μία θέση στο πρώτο ή το τελευταίο κάθισμα κάθε σειράς ώστε να έχεις εύκολη πρόσβαση. Και προς θεού, προσπάθησε να μην πιείς το Βόσπορο πριν μπεις μέσα στην αίθουσα.

Αυτοί με τη μεταδοτική «αρρώστια»

Πρόκειται για το φαινόμενο εκείνο κατά το οποίο ξεκινάει ένας θεατής να βήχει, να φτερνίζεται, να φυσάει τη μύτη του και με κάποιο μαγικό τρόπο το μεταδίδει σε ολόκληρο το σινεμά. Κι ακούς πλέον τους υπέροχους, μελωδικούς ήχους όλων αυτών των διαδικασιών, στερεοφωνικά. Όχι δεν είναι η καλύτερη δυνατή επιλογή να πας άρρωστος στο σινεμά, και ναι, δε θα θέλαμε να κολλήσουμε. Μείνετε σπίτι σας καλύτερα, για το καλό όλων.

Οι άγραφοι κανόνες του σινεμά σε fast forward:

  • Δεν τρώμε μέσα στην αίθουσα, όσο κι αν πεινάμε. Με pop corn και nachos δεν χόρτασε ποτέ κανείς. Κάντε λίγη υπομονή ως το τέλος της ταινίας και δώστε ρεπό στην άνω και στην κάτω γνάθο σας για 2-3 ώρες.
  • Αγνοήστε τον παραπάνω κανόνα όταν πρόκειται για θερινό σινεμά. Αλλά και πάλι με μέτρο το μασούλημα των πατατακίων και η κατανάλωση σουβλακίων, ο ήχος και η οσμή φτάνουν στους διπλανούς σας, ακόμα και σε ανοιχτή αίθουσα.
  • Ποτέ δεν φεύγουμε στη μέση της ταινίας, εκτός αν προκύψει κάποια έκτακτη ανάγκη ή αν πρόκειται για θέμα ζωής και θανάτου.
  • Πάντα βλέπουμε τους τίτλους τέλους, ειδικά όταν πρόκειται για ταινίες της Marvel, ταινίες James Bond κ.α. Μέχρι τέλους. Όσο κι αν διαρκούν. Ακόμα και αν έχει αδειάσει όλη η αίθουσα, Ακόμα κι αν σκουπίζουν οι καθαρίστριες. Ακόμα και αν σας διώχνουν οι υπεύθυνοι της αίθουσας για να μπουν οι επόμενοι. Εσείς εκεί ακάθεκτοι, μην εγκαταλείπετε το πόστο σας. Εκεί ξεχωρίζουν οι «ένιωθοι» από τους «άνιωθους»….
  • Τα εισιτήρια τα κλείνουμε online αν υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Οι ουρές είναι μεγάλες και τα 15χρονα δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν.
  • Γέλα με την καρδιά σου και κλάψε με την ψυχή σου όταν νιώσεις την ανάγκη. Αν ο διπλανός σου παρεξηγηθεί ή ενοχληθεί, είναι δικό του πρόβλημα.
  • Δεν ακουμπάμε τα πόδια μας στην μπροστά καρέκλα και δεν την κλωτσάμε.
  • Δεν βγάζουμε τα παπούτσια μας στο σινεμά. Ποτέ. Για κανένα λόγο.
  • Πολλές φορές δεν παίζει ρόλο η ταινία. Πάμε σινεμά για το ίδιο το σινεμά.
  • Πηγαίνουμε σινεμά ακόμα και μόνοι μας.
  • Το κινητό πάντα κλειστό. Όχι στη δόνηση, όχι στο αθόρυβο. ΚΛΕΙΣΤΟ.
  • Περιμένουμε να βγούνε πρώτα οι άλλοι και μετά μπαίνουμε εμείς.
  • Μέχρι μια αγκαλιά, δύο χάδια και τρία φιλιά είναι ΟΚ. Μετά βρείτε δωμάτιο.
  • Παίρνουμε μαζί μας τα σκουπίδια μας όταν φεύγουμε από την αίθουσα.
  • Χειροκρότημα μετά το τέλος της προβολής, σηκωμένη τρίχα και standing ovation ειδικά σε ταινίες που περίμενες για μήνες ή χρόνια και σε αποζημίωσαν με το παραπάνω, θεωρείται αυτονόητο.
  • Δεν αποκαλύπτουμε το τέλος της ταινίας σε εκείνους που μπαίνουν στην αίθουσα ή σε όσους πάνε σινεμά για να τη δούνε την επόμενη μέρα.
  • Αν πάτε συχνά τουαλέτα, μην κάθεστε ποτέ στο κέντρο. Καλύτερα να πάτε πριν την έναρξη της ταινίας και ακόμα καλύτερα να μην πιείτε πολλά υγρά.
  • Οπωσδήποτε για καφέ, ποτό ή φαί μετά την προβολή, για ανάλυση σκηνών και αναζήτηση συμβολισμών.
  • Αν θες να δεις ταινία με την παρέα σου και θες να αποφύγεις τη μάζα, μην πας ποτέ Π-Σ-Κ στο σινεμά. Και Δευτέρα ως Πέμπτη, την ίδια ταινία θα προβάλλει. Εκτός κι αν πρόκειται για πρεμιέρα ταινίας που περιμένεις εναγωνίως να δεις.
  • Τα «προσεχώς» πριν την έναρξη της ταινίας είναι η πεμπτουσία του κινηματογράφου, είναι το «ορεκτικό» πριν το «κυρίως». Το να φτάσεις αργοπορημένος και να τα χάσεις, θα πρέπει να θεωρείται αξιόποινη πράξη και να τιμωρείται αναλόγως.
  • Αυτός που δεν τον νοιάζει η θέση που θα κάτσει, είναι ίδιος με εκείνον που δεν τον νοιάζει η ταινία που θα δει.
  • Σε οποιαδήποτε περίπτωση να ξέρετε πως στις συνθήκες της κινηματογραφικής αίθουσας, πρέπει να επιστρατεύετε τον πιο διακριτικό εαυτό σας.
  • Ένας κινηματογράφος τη βδομάδα κάνει τη ζωή καλύτερη.

Καλή προβολή σε όλους και να θυμάστε ότι ο κινηματογράφος είναι μαγεία!

Περισσότερα άρθρα στην κατηγορία : Ψυχαγωγία

  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ …

    Σαν σήμερα το 2001 οι ΗΠΑ δέχτηκαν πολλαπλά τρομοκρατικά χτυπήματα από αέρος… μία νέα εποχή τρομοκρατίας ξεκίνησε…

    Beautiful Life11 Σεπτεμβρίου 2017
  • ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ – Ο “ΤΡΥΓΗΤΗΣ” ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ ΗΡΘΕ

    Ο γλυκός Σεπτέμβριος  είναι εδώ, για να μας θυμίζει πως το Καλοκαίρι συνεχίζεται αλλά ο Χειμώνας είναι προ των πυλών…

    Beautiful Life1 Σεπτεμβρίου 2017
  • ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ . . .

      Μια γρήγορη ματιά σε γεγονότα που σημάδεψαν στην πορεία της ανθρωπότητας…

    Beautiful Life26 Αυγούστου 2017
  • “ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗ ΣΑΛΟΝΙΚΗ”

    Το καλοκαίρι είναι η κατάλληλη εποχή για διάβασμα.Ακόμη μία πρόταση για ένα ξεχωριστό βιβλίο από το βιβλιοπωλείο ΜΑΡΝΕΡΗ.

    Beautiful Life15 Αυγούστου 2017
  • “ΣΕ ΛΕΠΤΟ ΠΑΓΟ”

    Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα από τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ είναι η σημερινή πρόταση για βιβλίο από το βιβλιοπωλείο ΜΑΡΝΕΡΗ.

    Beautiful Life11 Αυγούστου 2017
  • “ΟΤΑΝ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΝΤΥΘΗΚΕ ΤΟ ΨΕΜΑ”

    Ένα ακόμη μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Ενάλιος, είναι η πρόταση από το βιβλιοπωλείο ΜΑΡΝΕΡΗ.

    Beautiful Life7 Αυγούστου 2017
  • “ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ”

    Ένα ακόμη συναρπαστικό μυθιστόρημα, μία ακόμη πρόταση από το βιβλιοπωλείο “ΜΑΡΝΕΡΗ” και τις εκδόσεις Ψυχογιός για τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού.

    Beautiful Life5 Αυγούστου 2017
  • “ΘΑΛΑΣΣΑ ΦΩΤΙΑ”

    Ένα πολυτελέστατο γιοτ εμφανίζεται σε κάποιο νησί του Αιγαίου. Κι ένα προσφυγόπουλο, ο μικρούλης Τζαμάλ, εξαφανίζεται.

    Beautiful Life1 Αυγούστου 2017
  • ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΑ… ΓΙΑ ΔΡΟΣΕΡΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

    Μία εναλλακτική πρόταση για διακοπές το καλοκαίρι είναι το βουνό. Τα Ζαγοροχώρια  “υπόσχονται” υπέροχη φύση, πράσινο, δροσιά, περιπέτεια και καλό φαγητό.

    Beautiful Life27 Ιουλίου 2017